Mahir DOĞU
Tenha bir karanlığın ortasında
Kılı kırk yarıp yitirdiğim,
Yitirirken ölümü kucakladığım,
Tanrı ile hesaplaştığım hadsizliğimle
Adem kadar korktuğum,
Korku ile dolu gözlerin karşıma çıktı…
Bir yere yetişme telaşımı
İnmeyi unuttuğum duraklara serptim.
Ve son durakta
inmek mecburiyetinde kalınan
Hoşça kal denilmiş hayalleri
Yanaklarında süzülen yaşlarla sildim.
Gökyüzü gibi karşımda duran gözlerin…
Eski şiirlerin ve şairlerin yaşadığı yıllarda
Yılların geri kalmış toplumsuzluğunu
Velhasıl insan olmanın unutulmuşluğunu
Postallı silahtarların ayakları altında yaşatıp
Aramızda kitaptan duvarlar ördüm.
Kitaplar okunsun diye yazılmış değildi,
Gözlerine sarılmak için yaratılmıştı.
Kıskanç bir Yarı Tanrı gibi baktım.
Gözlerin…
Çünkü ben,
Yarı Tanrı, yarı Şair.
Mahir DOĞU
