Muharrem Anıl
Esrik düşlemlerin huzursuzluğu
Öylece bekliyor başucunda tanın…
Ve beyaz elleri,
Ve beyaz yüzleri,
Ve beyaz bacaklarıyla genç kızların,
Bir kızıl çılgınlıktır alıp götürüyor alemi…
Mendil sallamak gelmiyor içimden…
Sevgilim dağlarımız var burada,
Burada ölümümüz var,
Her şeyimiz burada çırılçıplak,
Burada gözyaşı, türkü ve tütün,
Burada rakı, peynir ve yüzün,
İşte burada vurdular, burada astılar,
Burada yaktılar birimizi…
Bu cehennemin bir kavşağında
Solup giderken günlerimiz,
Karanfiller, güller de ne,
Solup gidiyor çocuklarımızın ince parmakları…
Çağ bakışları… Eyvah!
Hangimizi yakmaz bu tufan,
İkimiz, sadece ikimizken?
Belki bir kumsal yalnızlığında
Öylece buz gözlerine asılır kalır ruhum…
Belki de sadece cümlelerimiz bittiği için ağlarız…
Ve yaz belki de sadece bir güzellemedir Akdeniz’e.
Mor, lacivert ve gri…
Bir yıldız kayar, bir dalga kabarır işte o an…
Ah Nastenka!
“İnsana böyle bir an ömür boyu yetmez mi?”
Muharrem Anıl
